بهار که نزدیک میشه یاد وقتی میافتم که با هم می رفتیم کوهُ برای باغچه خونه بنفشه می چیدیم...

یادته تو همیشه غُر میزدی که بسه دیگه ... ولی من مشتاق دست نیافتنی ترین بنفشه که اتفاقا" خوش رنگ ترینش بود. اونجا بنفشه داره نه؟ جای من عطرشون کن...

برای تحویل سال منتظرتیم ...

یا علی

پی نوشت:

- یکی از نظرات که هر چی سعی کردم نمایش داده بشه ، نشد این بود:

سلام
مطالب وبلاگت و خوندم
حس می کنم منتظر کسی هستی که خیلی هم باهاش خاطره داری
دلم گرفت
چون از انتظار کشیدن بدم می آد

و در پاسخ :منتظر برادرم هستم که الان سرباز هست و مسلما" با هم بی نهایت خاطرات خوب داریم.

و البته همه باید منتظر مصلح عالم باشیم.

سپاسگزار